onderhandelingsmandaat tijdens een onderhandeling

Onderhandelingsmandaat

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print
Share on facebook
Delen
Share on twitter
Delen
Share on linkedin
Delen
Share on email
Delen
Share on print
Printen

Onderhandelingsmandaat is het mandaat dat iemand heeft tijdens een onderhandeling. Dit mandaat geeft aan wat iemands beslissingsbevoegdheid is tijdens een onderhandeling. Het bepaalt dus waar iemand wel of geen afspraken over mag maken. Dit wil niet zeggen dat diegene niet over alles kán praten.

Hier zit dan ook de uitdaging. De andere partij kan jou het gevoel geven over alles te kunnen onderhandelen. De vraag is echter of dit werkelijk zo is.

Waarom is het belangrijk om inzicht te hebben in het mandaat van de ander?

Inzicht in het onderhandelingsmandaat van de andere partij is belangrijk. Je wilt namelijk voorkomen dat je denkt ergens afspraken over te kunnen maken  terwijl dit in werkelijkheid niet zo is.

Voordat je het weet leg jij al je kaarten op tafel om tot een deal te komen en zegt de andere partij: ‘Dank voor je voorstel, maar ik zal dit moeten overleggen met mijn baas’. Grote kans dat hij of zij terugkomt met extra eisen. De vraag is hoe je hiermee omgaat. Je hebt namelijk alles al gegeven om tot het vorige voorstel te komen.

Hoe achterhaal je het onderhandelingsmandaat van de andere partij?

Gewoon vragen! Het is normaal om tijdens de onderhandeling elkaar te vragen of diegene bevoegd is beslissingen te nemen tijdens de onderhandeling. Probeer daarbij duidelijk te krijgen over welke onderwerpen diegene mag beslissen. Organisaties beperken namelijk het onderhandelingsmandaat van hun medewerkers om zichzelf te beschermen. Een beperkt mandaat zorgt ervoor dat er ook maar beperkte afspraken gemaakt kunnen worden: Hoe ruimer het mandaat, hoe groter de risico’s voor de organisatie.

Het is dus belangrijk duidelijk te krijgen wie de beslissingen mag nemen. Dit is namelijk de persoon met wie je uiteindelijk zal onderhandelen: Direct, dan wel indirect.

Voorbeelden van een onderhandelingsmandaat

Betalingstermijn: Inkopers mogen vaak geen afspraken maken over de betalingstermijn. Dit wil een organisatie graag centraal coördineren. Men wil namelijk voorkomen dat er precedentwerking optreedt, waarin de onderhandelende partij zich kan beroepen op een gelijke behandeling als in een eerder gemaakt besluit. Als het voor het ene wordt toegestaan, dan moet het voor het ander ook. Aanpassingen van de betalingstermijn zullen daarom waarschijnlijk moeten worden besproken met de finance afdeling.

Korting: Veel verkopers kunnen maar een beperkte korting geven. Neem het voorbeeld van een telefoonverkoper. Wanneer je telefonisch een abonnement probeert af te sluiten kan je korting krijgen. Normale verkopers kunnen bijvoorbeeld maximaal 50 euro korting geven. Het maakt daarbij niet uit welke verkoper je aan de lijn hebt. De korting is verbonden met de functie.

Maar wat nu als je de bestelling wilt annuleren? Daarvoor moet je contact opnemen met een andere afdeling. Deze afdeling zal proberen om de aankoop alsnog door te laten gaan. Deze medewerkers hebben meer mandaat. Zij kunnen namelijk 100 euro korting geven.

Zorg er dus voor dat je inzicht hebt in het onderhandelingsmandaat van de andere partij. Zo weet je met wie je daadwerkelijk in onderhandeling bent.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print
Share on facebook
Delen
Share on twitter
Delen
Share on linkedin
Delen
Share on email
Delen
Share on print
Printen